Dipol z niesymetrycznym zasilaniem na pasmo 80 m (UV3AX)

Publikacja — Artykuł z działu technicznego biuletynu —
Autor	SP8DIP, SP8GVM
Data publikacji	luty 1998
Miejsce publikacji	Biuletyn Informacyjny Nr 1/98 OT-20 PZK

Oryginał w Radio nr 8 z 1976 roku

Dipol półfalowy zasilany z końca posiada wysoką impedancję rzędu kilku kΩ, dlatego do zasilenia kablem koncentrycznym 50 lub 75 Ω potrzebny jest układ dopasowujący. Krótkofalowiec UV3AX w Radio 8/76, zaproponował wykorzystanie obwodu rezonansowego L1C1 do dopasowania wysokoomowego końca anteny do kabla koncentrycznego.

Antena wykonana jest z drutu miedzianego i jej długość powinna wynosić ok. 40 m. Cewka L1 – powietrzna, średnicy 60mm, składa się z 18 zwojów drutu o średnicy 2mm, nawiniętych z krokiem 2 mm. Odczep na cewce na 3 zwoju licząc od dolnego (na rysunku) wyprowadzenia. Jako kondensator C1 zastosowano kawałek kabla koncentrycznego 75 Ω o długości ok. 2,3 m.

Strojenie anteny przeprowadza się poprzez docinanie kabla pracującego jako kondensator C1, kontrolując SWR w linii zasilającej.

Antenę na podstawie tego opisu wykonał SP8DIP, SP8GVM. Antena zachowuje się jak zwykły dipol półfalowy – jedynie z uwagi na obwód dopasowujący zwęziło się pasmo przy którym antena ma dobry SWR (dla SWR < 1.5 – ok.100 kHz). W miejscu pasma do którego dostrajamy antenę SWR jest nie gorszy niż 1,1.